Jeff Corda: Bukas MALT at Pagpapanatili ng Agrikultura

Oktubre 15, 2020

Marami akong narinig na tanong kamakailan tungkol sa kung paano MALT humahawak ng mga easement at gusto kong ibahagi ang aking karanasan at relasyon sa MALT. Umaasa ako na ito ay magpapagaan sa inyong isipan na ang inyong mahalagang mga donasyon ay ginagamit nang tama.

Lumaki ako sa isang maliit na dairy farm ng pamilya. Napanood ko ang aking mga lolo't lola at mga magulang na nagsusumikap para sa maliit na kita. Nagsimula akong magtrabaho sa limang taong gulang para sa isang dolyar sa isang araw, paghuhugas ng mga kulungan ng guya pagkatapos ng paaralan. Pagkalipas ng ilang taon, tumanggap ako ng pagtaas sa dalawang dolyar sa isang araw nang mapakain ko ang mga guya at hugasan ang kanilang mga kulungan. Ang trabahong ito ay tumagal hanggang 1994 nang hindi na kumita ng pera ang aking mga magulang sa industriya ng pagawaan ng gatas nang hindi pinalawak ang operasyon at gumagasta ng daan-daang libong dolyar upang mapabuti ang imprastraktura upang makasabay sa mga lumalawak na regulasyon. Nasasaktan pa rin ako sa panonood ng mga trak ng baka na pumapasok at nakikita ang hitsura ng mga mukha ng mga miyembro ng aking pamilya habang itinutulak namin ang mga baka sa mga pansamantalang kulungan ng panel papunta sa mga trak na papalabas ng county upang bigyan ng de-kalidad na produkto ang dairy ng ibang tao. Ang ilan ay magsasabi na iyon ay bahagi lamang ng negosyo, ngunit sa aking labindalawang taong gulang na ito ay higit pa sa negosyo, ito ay isang pangyayaring nagbabago sa buhay. Ang panonood ng baka number 81, ang sinasakyan namin noon, na nakasakay sa trak na iyon ay nasaktan. Ang panonood ng baka na numero 517 na ikinakarga sa trak, ang pinalaki ko bilang isang guya at kakainin mula sa aking kamay hanggang sa pagtanda, ay halos hindi mabata.

Noong Marso 31, 2007, pumanaw ang aking lolo at ang pagmamay-ari ng aming rantso ay napunta sa isang grupo. Upang mapanatili ang aming ranso sa pamilya, nagpasya ang aking ama at ang kanyang mga kapatid na lumapit MALT. Ituwid natin ito ngayon. Nais kong hindi na namin kinailangan pang ilagay ang aming ranso sa ilalim ng isang pang-agrikulturang conservation easement MALT. Ibinibigay mo ang isang mahalagang asset, ang iyong mga karapatan sa pagtatayo, upang makuha MALT pagpopondo. Sa isang perpektong mundo ang aming kabukiran ay nagkakahalaga ng mga pennies at may halaga lamang sa mga taong naglagay ng kanilang dugo, pawis at luha sa dumi. Hindi ito ang kaso at ang mga tagapagmana ay may karapatan sa kung ano ang natitira sa kanila. Kaya, kami ay tumulak pasulong sa MALT pagpopondo. Ang aming unang pagtatasa mula sa MALT pumasok at nagsimula kaming makipag-ayos sa loob ng pamilya. Tulad ng alam ng sinumang may pamilya, ito ay maaaring nakakaubos ng oras at nakaka-stress. Nangyari din ito sa panahon ng Great Recession at sa oras na malaman namin ang mga numero sa panig ng pamilya, kailangan naming muling suriin ang lupa. Ang reappraisal ay dumating sa mas mababa, dahil sa pang-ekonomiyang klima sa oras, ngunit nagkaroon kami ng deal sa lugar sa pamilya. Binanggit ko ang reappraisal dahil MALT ay hindi nakamit ang presyo na alam nilang kailangan namin upang matugunan ang aming kakulangan sa pananalapi. Sa madaling salita, MALT hindi ibinigay sa amin ng mga kawani ang halaga ng pondo na alam nilang inaasahan ng aming pamilya — ngunit ginawa nila ang dapat nilang gawin, isang bagay na patas at tama, batay sa ipinakita ng independiyenteng pagtatasa. Pagkatapos ng ilang pagbabago sa loob ng pamilya, napagkasunduan namin. Ang aking mga tiyahin at tiyuhin ay hatiin ang MALT pondo, at pananatilihin ng tatay at nanay ko ang mayoryang pagmamay-ari ng ranso habang kami ng kapatid ko ay nag-loan para mabayaran ang pagbaba ng appraisal at pagkatapos ng ilan.

Nung nagsimula na kaming humarap MALT bilang isang may-ari ng lupa, ako ay lubhang nag-aalangan. Hindi ako sigurado kung gaano sila ka-push at kung kakayanin ko bang may magsasabi sa akin kung ano ang gagawin sa aking lupain. Humigit-kumulang sampung taon na ang pakikitungo sa mga empleyado ng MALT at ito ang nalaman ko sa kanila.

Una, nagmamalasakit sila sa lupain. Nais nilang subukan ng mga may-ari ng lupa ang iba't ibang pamamaraan upang mapabuti ang agrikultura kundi pati na rin ang kapaligiran sa paligid. Sinisiyasat nila ang ranso taun-taon upang matiyak na sinusunod mo ang mga patakaran at hindi gumagawa ng anumang bagay na nakakasira sa iyong ari-arian at sa kapaligiran. Gumagamit sila ng sentido komun sa pag-uulat ng mga problema sa may-ari ng lupa habang gumagawa din ng mga matinong solusyon.

Pangalawa, nagmamalasakit sila sa agrikultura. Ito ay ang Marin Agricultural Land Trust; hindi ito isang open space district. Ito ay tungkol sa pangangalaga sa agrikultura. Ito ay tungkol sa pagsisikap na mapanatili ang isang lokal na kadena ng suplay ng pagkain upang kapag ang pambansang kadena ng suplay ng pagkain ay nasira, ang komunidad ay magkakaroon pa rin ng ilang uri ng kadena ng suplay. Ang pandemyang ito ay nagbigay-liwanag sa katotohanan na ito ay maaaring isa sa pinakamahalagang aspeto ng MALT.

Sa wakas, nasisiyahan sila sa kanilang trabaho at kung sino ang kanilang kasama sa trabaho. Hindi ko pa nakikilala si a MALT empleyado na hindi nasisiyahan. Nasisiyahan sila sa kanilang kapaligiran at pinapanatili ang isang paraan ng pamumuhay. Nasisiyahan silang turuan hindi lamang ang mga rancher kundi ang mga donor sa kung ano ang kanilang iniipon, hindi sa pagmamayabang na paraan kundi sa isang tunay na nagmamalasakit na paraan. May nakakapreskong bagay tungkol sa isang indibidwal na nasasabik tungkol sa California Bunch Grass o isang maliit na pagkakalat ng mga puno ng oak ng Oregon.

Bilang konklusyon, nais kong pasalamatan ang lahat ng nagbigay ng donasyon MALT. Patuloy akong magtatrabaho sa aking sampung oras na shift sa trabaho at uuwi at magtatrabaho sa aming ranso, magbabayad ng aking utang at magsisikap na makatipid ng pera upang ang aking mga anak na babae, mga pamangkin at mga pamangkin ay magkaroon ng pagkakataon na mapanatili ang ranso na ito para sa isa pang henerasyon. Linawin din natin na isinusulat ko ito hindi para humingi ng donasyon MALT at hindi ako hiniling na isulat ito. Nais ko lang na tiyakin mo na ang pera na iyong naibigay ay napunta sa isang mabuting layunin at isang bagay na lubos na pinahahalagahan.

Taos-puso,

Jeff Corda
Corda F Ranch
MALT-protektado mula noong 2011