Joe Pozzi: Pagpapalaki ng Kordero, Paggawa ng Pagkakaiba
Ni Peter Fugazzotto, Direktor, Komunikasyon
Hulyo 8, 2019
Noong unang bahagi ng 1990s, alam ng rancher ng tupa na si Joe Pozzi na kailangan niyang gumawa ng ibang bagay. Kung hindi niya gagawin, mapanganib niyang mawala ang lahat.
Isang ikaapat na henerasyong mangangaso
Bilang ikaapat na henerasyong rantsero sa mga county ng Marin at Sonoma, ginugol ni Joe ang kanyang buong buhay sa pag-aalaga ng mga tupa at baka sa ranso ng kanyang pamilya malapit sa Valley Ford, MALT-protektado mula noong 1993. Ang ranching ay isang paggawa ng pagmamahal para sa pamilyang Pozzi. Ang mga tupa ni Joe ay 100% pinapakain ng damo, nanginginain sa malalagong mga burol sa baybayin malapit sa linya ng county ng Marin-Sonoma. Sa pamamagitan ng pag-aalaga, naramdaman ni Joe ang malalim na koneksyon sa lupain, sa mga hayop at sa kanyang mga tapat na customer.
Ngunit ang pagraranch ay hindi palaging payapa at ang pagpapatuloy ng isang pamana ng pamilya, tulad ni Joe, ay hindi madaling gawain. Dalawampung taon na ang nakalilipas, nagsimulang magbago ang ekonomiyang pang-agrikultura: ang mga maliliit na ranso ng pamilya ay pinalitan ng mas malalaking pang-industriya na operasyon, na pinipiga ang mas maliliit na prodyuser. Higit pa rito, ang murang imported na tupa ay lalong nagiging available.
At higit pa rito, ang mga Amerikano ay hindi gaanong tupa sa simula (1/2 tupa bawat taon kumpara sa 120 libra ng manok at 60 libra ng karne ng baka bawat taon) sa kabila ng kahanga-hangang nutrisyon at mga benepisyo sa kalusugan.

Ang negosyo gaya ng dati para kay Joe, isang small-scale lamb producer, ay hindi magiging sapat.
Kaya nagpasya si Joe na makipagsapalaran at gumawa ng pagbabago. Isang malaki. Binago ng kanyang desisyon ang agrikultura sa buong Northern California.
Yumakap sa Pagbabago
Nagsimula ito isang umaga noong 1990s habang nilo-load niya ang kanyang mga tupa na pinapakain ng damo sa isang trak para ibenta sa wholesale market. Noon, nakakakuha siya ng 70 cents kada pound, isang presyo na hindi nagpapakita ng halaga ng kanyang maingat na pangangasiwa sa lupa at ang mataas na kalidad ng binibenta niyang tupa na pinapakain ng damo.
“Labis akong nadismaya na ang magagandang tupa na ito ay ipinadala sa isang feed lot at inihalo sa lahat ng iba pang mga tupa mula sa buong Estados Unidos. Ang mga tupang ito ay karapat-dapat na mas mabuti."
Joe Pozzi
Napagtanto ni Joe kung ano ang gusto niya. Gusto niyang bigyan ang mga customer ng ibang opsyon — ang pagpipiliang kumain ng 100% source-verify, grass-fed lamb.

Isang Mas mahusay na Pagpipilian
Nang araw ding iyon dalawampung taon na ang nakalilipas, nagpasya si Joe na paunlarin ang kanyang programang Pozzi Ranch Lamb® , at mula noon ay nakipagsosyo na siya sa iba pang lokal na prodyuser ng kordero upang maisakatuparan ang kanyang layunin para sa mga mamimili: lumikha sila ng 52-linggong-kada-taon na supply chain upang magbigay ng kordero sa mga mamimili sa mga tindahan ng Whole Foods sa buong Northern California. Malalaman ng mga mamimili kung saan nagmumula ang kanilang kordero at masusuportahan ang mga kasanayan ng mga magsasaka na nagsisikap na mapanatili ang pinakamahusay na mga kasanayan sa pamamahala para sa mga hayop at sa lupain.
“Paano ka nakikipagkumpitensya? Para sa akin, ito ay nananatiling maliit at sari-sari, at sa pamamagitan ng pagbabago ng paradigm upang maibalik natin ang halaga sa mga rancher."
Si Joe ay nasira ang amag para sa kung ano ang gumagawa ng isang West Marin rancher.
Bilang karagdagan sa paggugol ng 52 linggo sa isang taon sa pagraranggo, gumugugol din siya ng 52 linggo sa isang taon sa marketing. Mas maaga sa buwang ito, bumisita si Joe sa Whole Foods sa Reno. Nag-set up siya ng isang mesa at isang grill at niluto ang kanyang masarap na tupa, na nakakaakit ng mga customer sa aroma. Nakikipag-usap siya sa lahat sa mga pagbisita sa merkado na ito, sabi niya. Ang kanyang layunin ay tulungan silang maunawaan ang koneksyon sa pagitan ng pagkain na kanilang kinakain, ang mga magsasaka at mga responsableng gawi sa pangangasiwa sa lupa.
“Kung ang apat na oras na iyon sa tindahan, malayo sa rantso ng pamilya, ay tutulong sa pagbebenta ng tupa sa susunod na dalawampung taon dahil natikman ng customer ang pagkakaiba, malalaman ko na nagkaroon ako ng epekto.”
Joe Pozzi
Pagdaragdag ng Halaga
Upang patuloy na magdagdag ng halaga sa kordero na ibinebenta niya, nakakuha si Joe ng sertipikasyon mula sa ikatlong partido mula sa programang Global Animal Partnership (GAP) , na nagpapatunay sa mga kasanayang ipinapatupad niya para sa kapakanan ng mga hayop.
Si Joe ay gumanap din ng aktibong papel sa Gold Ridge Resource Conservation District at sa Farm Bureau, na nagbabalanse sa pangangasiwa at lokal na pulitika sa pagsisikap na suportahan ang agrikultura.
Malawakang nagtrabaho si Joe upang lumikha ng merkado para sa lokal na lana ; ang isang hindi napapansing benepisyo ng tupa ay ang hindi kapani-paniwalang hibla na nalilikha nito taun-taon. Si Joe ang kumukuha ng lana mula sa mga lokal na magsasaka, na lalong nagdaragdag ng halaga at nag-iiba-iba sa aming mga lokal na sakahan at rantso.
Ang pagprotekta sa agrikultura sa Marin ay higit pa sa pagprotekta sa lupa. Ito rin ay tungkol sa aktibong pangangasiwa ng lupa at pagpapabago kung paano magnegosyo upang ang pangwakas na linya ay may katuturan para sa mga rantsero at magsasaka.
Sa mga taong tulad ni Joe Pozzi na gumagawa ng pagbabago, ang pagsasaka at pag-aanak ay may magandang kinabukasan sa Marin County.

Gustong suportahan ang pananaw ni Joe Pozzi?
Bisitahin ang aming pahina ng Buy Local para makita kung saan ka makakabili ng kanyang kordero at lana. Maaari mo ring kontakin si Joe sa www.pozziranch.net kung interesado kang bumili nang direkta mula sa kanya.
Higit pang mga kuwento tulad nito:
Ano ang Nabubuhay sa Isang Dako-dakot na Lupa
Oktubre 5, 2026
Kumuha ka ng isang dakot ng lupa at hawak mo ang isang lungsod — isa kung saan karamihan sa mga residente ay nangangaso sa isa't isa.
Teo at Máxima Zarate — Ang Lupang Kilala Nila
Setyembre 22, 2026
Lea esta historia en español Noong una kong nakilala si Máxima Zarate, ang kanyang mainit na, “¡Buenos días!” ay sumigaw mula sa ilalim ng laylayan ng kanyang sumbrero, na sumasalubong sa akin sa kanilang bukid. Sumali kami kay Teo, at lahat ay nagsimulang maggupit ng mga gilid ng maliliit na kumpol ng bawang na chives, pinag-uusapan ang aming mga pamilya, ang mga henerasyon bago sila na nagsaka sa…
Teo y Máxima Zarate — La tierra que conocen
Setyembre 22, 2026
Basahin ang kuwentong ito sa English Cuando conocí a Máxima Zarate, sa cálido “¡Buenos días!” resonó por debajo del ala de su sombrero, dándome la bienvenida a su granja. Nos reunimos con Teo y comenzamos a recortar pequeños manojos de cebollín, conversando sobre nuestras familias, las generaciones anteriores que cultivaron la tierra en Oaxaca, y los…

